Why does life suck sometimes.........???????????

I've a question- as always- why are there so many depressing moments in our life? Why people are so harsh to you sometimes even if your mistake is vary small one? Why things don't always seem to be falling in place even though you try &; give your 200%? I remember a nice song from a Hindi movie (i forgot the name). The lyrics goes like

"Ishwar allah tere jahaan mein nafarat kyun hai jang hai kyun...tera dil to itna bada hai..insaan ka dil tang hai kyun??....Kadam kadam par sarahad kyun hai sari jameen toh teri hai....is duniyan ke daman par insaan ke lahu ka rang hai kyun??...."

The song goes on &; never fails to mesmerize me or should I say never fails to take me in the Contemplation mode!! Like the still scenes from a movie, many images slid in front of me. What is there in it?? Many occasions at which I was beaten up, not because of my fault but somebody Else's, many times when somebody- with whom I had no issues at all- seems to talk like settling some personal scores with me &; I couldn't do a damn to him, those moments when I wished for hearing for something positive & god made me hear quintessential negative things & NOs, all those memories of sad moments when I felt like being dragged by life (which is so unusual to me) to just nowhere (or in the trench of sadness- if at all somewhere).

I think..... at those moments, god or thermodynamics, whatever you like to call, wants me to go through those tough roads so that  I'll get more stronger by the end of those roads. The tears I shed, would return to me becoming the sweet pools of water to energise me back.

Moreover, I feel that at times when life sucks, pat your own back at times when you do small but good things & avoided the path of sins, &; cruelty. You might have done small thing-no matter how small- never forget to cheer yourself up. You know, when our mind makes us do wrong things, sins, we feel guilty &; scold our mind. But do you remember the occasions when you had done something good, some charity, showed some compassion had you congratulated yourself up for not choosing to do opposite of it?? If no, start it from now on, because you are reading a good blog instead of something bad on the Internet which can also be as easily accessible as this blog.

And lastly, about depressing moments, learn what the crux of the matter that time wanted to teach you, talk to someone you love the most, forget those people &; moments which spoiled your life, rather wish them all the best &; take on your life with a new energy. The life will be very beautiful.

(I would like to mention with all the humility & modesty that this is easier said than done)

God bless you...!!!!

विचार....

बरेच दिवस झाले डोक्यात एक विचार फार ताप देतोय....माणसाला विचार आणि स्मृती ह्यांची खरच किती गरज असते.........? आणि जर त्या नसतील तर काही मोठा फरक पडणार आहे का?

काही दिवसांपूर्वी "50 फस्ट डेट्स" चित्रपट पहिला...खरं सांगतो, चित्रपट इतका अप्रतिम आहे कि अंगावर रोमांच उभे राहावेत किंवा डोळ्यातून पाणी यावं....मराठी चित्रपट "गोजिरी" पहिला असेल तर कथानक लक्षात येईलच....एका अपघातात short term memory loss  झालेली तरुणी आणि तिचा मनापासून सांभाळ करणारे तिचे नातेवाईक ....तिच्या मनापासून प्रेमात पडणारा नायक जो तिला भेटण्या आधी नाती..प्रेम...आणि एकंदरीतच स्त्रियांकडे मजा म्हणून पाहणारा आणि हि आयुष्यात आल्यानंतर तिला रोज आपल्या प्रेमात पडणारा (आणि पाणावलेल्या आपल्या  डोळ्यांच्या कडातून मनापासून येणारी आपली दाद घेऊन जाणारा) खराखुरा नायक...आणि अशक्य वाटावं इतकं त्या दोघांचं एकमेकांवरच प्रेम...


चित्रपट संपतो आणि माझ्या ओल्या पापण्याच्या अडून एक मनाचा प्रवास सुरु होतो.....मानवी मन, त्याच्या अनेक कडा, मानवी भावना, नाती आणि सरते शेवटी विचार आणि स्मृती ह्यांचं आपल्या आयुष्यातलं स्थान ह्यापाशी येऊन हा प्रवास थांबतो ... मी तशाच काहीशा न सावरलेल्या अवस्थेत ह्या मोठ्या jig saw puzzle ची मांडणी करायला लागतो....आता पुढे काही लिहित जाणार आहे त्याला काही निश्चित आणि मानवी चौकटीत बांधलेला निष्कर्ष येणार नाही पण मनात खूप विचार आले कि ब्लॉग लिहिणं सोयीस्कर वाटतं.

एक समाज, त्या सोबत येणारी आचार विचारांची चौकट, आणि दुर्दैवाने त्यासोबत येणारी बंधनं जी माणसाचं अख्खं जीवनच जखडून टाकतात...ह्या सगळ्याचा उगम माणसाच्या विचार करण्याच्या आणि स्मृती साठवण्याच्या प्रकृतीशी संबंधित आहे कि काय अशी शंका येते...काही स्मृती खरच निघून गेल्या तर छानच वाटणार असतं....नव्हे  कधी कधी तर काही स्मृती जपण्यापेक्षा फेकून दिलेल्या चांगल्या इथवर मनाची मजल गेलेली असते....आणि विचारांबद्दल काय बोलू...इतक्या प्रकारचे आणि अनंत ताऱ्हांचे विचार माणूस म्हणून आपल्या आयुष्यात असतात कि कधी कधी शंका येते कि माणसाचं जीवन कृतींपेक्षा विचारांनीच भरलेलं आहे काय...?????

ह्या दोन्ही गोष्टी मानवी जीवनातून वजा केल्या तर आयुष्य निदान "झेपेल" तरी..अर्थात मला इथे विचार आणि स्मृती गेल्यावर येणारा स्वैराचार अभिप्रेत नाही हि गोष्ट वेगळी.....पण तरीही पोकळी आणि धुंदी ह्या आपल्यातून कायमच्याच निघून जातील......नवीन वयात आलेल्या मुलाला (ज्याला अजून तारुण्य उपभोगायच म्हणजे काय हे पण समजलेलं नसतं) त्याच्या भावी करियरबद्दल बोलताना ऐका म्हणजे विचारांची आयुष्यावर बसलेली मगरमिठी जाणवेल.....आणि स्मृतींबद्दल काय सांगणार.....आपल्याला सोडून गेलेली मुलं त्यांच्या आयुष्यात आनंदात आहेत हे एकमेकांना अभिमानाने सांगणारे "एकटे" आई वडील पहा...

कधीकधी असं वाटत कि ह्या गोष्टी आयुष्यातून निघून गेल्या तर रोज एक "नवा" दिवस अनुभवता येईल...त्या दिवशी मिळणारा सुखद अनुभव, अपेक्षाभंगातून येणारी निराशा, यशाची धुंदी.....सगळं सगळं रात्री १२ च्या ठोक्याला संपून जाईल....आयुष्याच्या कधीच न कळणाऱ्या बेरजा वजाबाक्या फक्त त्या दिवसापुरत्या मर्यादित राहतील ....पण असं खरच होईल का????????? होणार नसेल तर can i at least have a delete button....?

डायरीच्या (खरडलेल्या) शेवटच्या पानांतून.

"आहो, बहुतेक नळ बंद करायचा राहून गेला वाटत हो...!!!"

दोना पौला च्या शांत समुद्रकिनारवर एक कर्तव्यदक्ष गृहिणीचे चिंतातुर उद्गार ऐकून मी विचारातून बाहेर आलो.

"६.३० PM , २ जानेवारी २०११"

घड्याळ नेहमी आपला कम करत रहत. आपल्याला आवडो अगर न आवडो. संधिप्रकाश संपून हवेत गारठा भरायला लागला होता. मी मात्र अजुन माझ्या विचारत होतो. मागचा संपूर्ण आठवडा माझ्या डोळ्यासमोरून सरकत होता.

"१ जानेवारी को NIO Foundation Day हैं, उसमे हमको mime करने का मौका मिल रहा हैं. चालो ना participate करते हैं..!!" माझा मित्र अवनीश २५ डिसेंबरच्या संध्याकाळी असाच काहीतरी बडबडत होता. आम्ही सगळे कट्ट्यावर गप्पा मारत असताना ह्याला सकाळी कोणीतरी mime साठी विचारल्याची आठवण झाली होती. सगळे थोडे light मूड मध्ये असताना साहेबांनी डोक्यात खूळ घेतला होतं. सगळी gang दिवसभर क्रिकेट खेळून दमली होती त्यामुळे कोणीच पटकन reaction देण्याच्या अवस्थेत नव्हत. थोडं हो, नाही, बघू, वगैरे अस्सल भारतीय प्रतिक्रिया देऊन झाल्यावर ठरलं, कि चला जाऊन पाहू तरी कि काय भानगड आहे ते.

२५ डिसेंबर, गोव्यात क्रिसमस फिवर जबरदस्त असतो. मला कल्पना नव्हती की मलाही ह्या वर्षी क्रिसमस एन्जोय करायला मिळेल म्हणून. ह्या वर्षी विद्यापीठातील माझ्या department च्या M . Sc . I मध्ये एक जर्मन student आली आहे. तिचं नाव कार्ला. मी स्वतः कधी जुनियर सिनियर अश्या भानगडीत पडत नाही. त्यामुळे नवीन मित्र-मैत्रिणी जोडायला कधीच अडचण आली नाही. तशीच कार्लाशीही मैत्री झाली. हळू हळू जुलिया, स्टेफीन पण दोस्त झाले. तर हि सगळी मंडळी, आणि कार्लाची family ह्या क्रिसमस ला गोव्यात आले. मी पण research साठी गोव्यात असल्याने त्यांच्याकडून आग्रहाचं निमंत्रण मिळाल. २५ डिसेंबर खरचच rocking होता. सकाळी बोट रायडींग, दुपारी जर्मन पद्धतीचं जेवण (अर्थतच शाकाहारी) आणि संध्याकाळी गिफ्ट्स. माझ्याच देशात पाहुण्यांकडून मिळणाऱ्या प्रेमळ पाहुणचाराने मी भारावून गेलो होतो. वागातोर पासून NIO colony मध्ये यायला रात्रीचे ८.३० झाले होते; आणि आल्यावर mime नावाचा प्रकार करण्यासाठी निमंत्रण मिळालं होत.असा समाधानयुक्त थकवा घेऊन मिमेम्हन्जे काय ते समजून घ्यायला गेलो....

 

"अब mime में आपको सिर्फ facial expressions से अपना topic present  करना होता हैं. mime मतलब मूक अभिनय. No voice , & नो words ; nothing  artificial ". आमचा director बनलेला श्रीराम सांगत होता. अस्सल दक्षिणात्य कुरळे केस, रुंद कपाळ, मोठे डोळे आणि बोलण्यात दक्षिणी हेल काढून बोलायची सवय! डिरेक्टर म्हणून श्रीराम चांगला होता. त्याचं वागणं बोलणं व्यक्तिमत्वातील संतुलित मनाची ग्वाही देत होतं. श्रीराम ८ वी पासून mimes करतोय. आमच्यातील बेस्ट काढून घेण्यात श्रीराम तरबेज होता. आता खरी समस्या होती ती तयारीसाठी वेळ काढण्याची. सगळे हॉस्टेलवरच राहतात तरीपण प्रत्येकाला त्याच्या त्याचा lab मध्ये भरपूर काम असत. म्हणून वेळ कधी केव्हा मिळेल सांगता येत नाही. पण theme छान होती. शेतकऱ्यांच्या जीवनावर अभिनय असल्यामुळे त्यातील खरेपणा दाखवायला प्रत्येक जण जीव तोडून मेहनत घेत होता.

स्क्रीनिंग करून आम्हाला रोल दिले गेले. मला शेतकऱ्याचा रोल मिळाला तो मी विष पिऊन मरण्याची अक्टिंग छान करतो म्हणून. मी खुश! आता लक्षात येतंय कि मी जर कशावर जास्त मेहेनत घेतली असेल तर त्या शेतकऱ्याची आत्महत्या प्रभावीपणे दाखवण्यावर. theme सादर करायला आम्हाला फक्त ९ मिनिट होते. त्यामध्ये शेतकऱ्यांनी शेतात काम करणं, वादळी पाऊस येऊन पिक नष्ट होणे, सावकाराकडून कर्ज घेणे, पुन्हा नव्या जोमाने कामाला लागणे आणि पिक हाताशी येताच सावकाराची दादागिरी, आमचा शेतमाल हिसकावून नेणे आणि हताश शेतकऱ्याची आत्महत्या इतकं सगळं दाखवायचं होतं. रंगमंचावर अभिनय करताना तोंडाला पूर्ण पांढरा आणि डोळ्याभोवती काळा रंग लावण्यात येणार होते जेणेकरून चेहऱ्यावरचे हावभाव स्पष्टपणे दिसून येतील.

३१ डिसेंबरला मित्रांसोबत जेवण करून दोन पौलाच्या जेट्टीवर आतिषबाजी पाहायला गेलो होतो. सोबत गप्पा, चेष्टा, मंद सुरातील गाणी  आणि समोर आतिषबाजी ह्यांच्या साथीत 2010 ला निरोप दिला. का माहित नाही पण दर वर्षी ३१ डिसेंबरला मन जसं संपूर्ण वर्षाची time-travel  करून  येत तसं ह्यावेळी वाटलं नाही. कदाचित tv नावाच्या वस्तूपासून महिनाभर दूर असल्याचा परिणाम असावा.


१ जानेवारी NIOFoundationDay  असतो. सणाचा उत्साह, अभिनंदनाचा वर्षाव, आणि सगळ्यांनी एकत्र काम करताना काळजीपूर्वक जपलेलं team स्पिरीट, असं वातावरण मला आधी कोणत्याच lab मध्ये दिसला नव्हतं.संध्याकाळी सांस्कृतिक कार्यक्रम, fun games  आणि शेवटी dinner . Perfect ....!!

स्टेजवर परफॉर्मकरताना काहीच जाणवलं नाही. माझ्या रोलमध्ये शिरल्यावर acting  कशी झाली माहित नाही, पण शो छान झाला इतकं नक्की. श्रीरामची शेवटची कॉमेंट मला सगळं काही देऊन गेली. "अरे where is that fellow Damodar ? "Since he committed sucide ,  I couldn 't stop crying , man ...!!"


"शेवटी कोणी पाणी भरलं माहित नाही, पण बहुतेक नळ चालू होता आपण निघालो तेव्हा.."

अजून पाणी प्रश्नावर काही ठराव पास होत नव्हता. मानवी मन पण अजब आहे.  समोर इतकं अथांग समुद्र पसरलेला असून घरातील पाण्याच्या नळाची किती काळजी वाटावी...!! आणि असेच विचार घरापासून लांब आल्यावरच यावेत ह्याचं काय कारण?? माहित नाही. ७.३० कधी वाजून गेले मलाच समजलं  नाही. चला वर्षाची सुरवात तर छान झाली....बघू आता शेवट कसा होतोय........?

NIO ची मुख्य इमारत .

(Special thanks to Ajay, my friend who clicked them all)

वेध Dissertation चे....!!

खरं तर हा ब्लॉग लिहिताना माझी परीक्षा चालू आहे. आता माझी परीक्षा चालू आहे हे सांगायला लागते हे सुद्धा एक गमतीशीर कोडे आहे. म्हणावे तर परीक्षा चालू असून पण ब्लॉग लिहिण्याची धडपड करणारा एकतर Einstein असू शकतो किंवा ठार वेडा आणि उनाड. मी जास्त करून दुसरया category त मोडतो हे सुज्ञास सांगणे न लगे....! असो...!! तर, आश्या ह्या तीच तीच परीक्षा देऊन थकलेल्या माझ्या जीवाला चार विरंगुळ्याचे क्षण मिळावेत म्हणून मी आपला काही बाही लिहिण्याचे प्रयत्न करतोय.

सध्या परीक्षा चालू असल्याने जीवनात पुन्हा कधीही न मिळणारी झोप मी सुखाने भोगतोय..!! आता या नंतर पुन्हा विद्यापीठ परीक्षा घ्यायला मानगुटीवर बसणार नाही ह्या कल्पनेनेच अंगावर गुलाबी रोमांच उभा राहतोय... (सध्या तशी गुलाबी थंडीही पडायला लागली आहे. असो फारच गुलाबी होत चालंय) पुणे विद्यापीठातून पर्यावरण शास्त्राची पदवीत्तर पदवी (मला post graduation म्हणायचे आहे) घेण्यासाठीचा शेवटचा सोपस्कार म्हणजे ६ महिन्यांचा प्रकल्प/dissertation . म्हणलं तर मजा आणि म्हणलं तर सजा अशा काटेरी कुंपणावर उभा असलेला ६ महिन्यांचा काळ जीवनात आता खूप मोलाचा ठरणार आहे. स्वताच्या गावकुसाबाहेर राहून शिक्षण घेणाऱ्या मुलामुलींनी भोगलेले क्षण आता आमच्या वाट्याला येणार आहेत. कामाचं प्लानिंग आणि छान सराईत अंमलबजावणी यांची भट्टी कधी न्हवे इतकी उत्तम जुळून आली आणि आम्ही पुन्हा एकदा राष्ट्रीय समुद्रविज्ञान संस्था, गोवा इथे जाण्यासी सिद्ध जाहलो.....!!

हे dissertation आम्हाला काय देत नाही...?? प्रत्यक्ष कामाचं अनुभव, वैज्ञानिक क्षेत्रातील अद्ययावत ज्ञान, देशातील प्रख्यात वैज्ञानिकांशी जवळीक साधण्याची आणि त्यांना प्रश्न विचारण्याची संधी आणि असं बराच काही. मी ह्या वर्षीच्या तळपत्या उन्हाळ्यात summer internship (research) साठी तिथेच होतो, त्यावेळी मला  यासाठी सुचलेला नाव म्हणजे "२१ व्या शतकातील आधुनिक गुरुकुलच". घराबाहेर राहून काटकसरीने आणि तरीपण जिद्दीने नवीन गोष्टी समजून घेण्याची, शिकून घेण्याची जी उमेद तयार होते त्याला तोड नाही...!

गोव्याला जाण म्हणजे पुन्हा कादंब volvo चा प्रवास, पणजीमधली तीच चिकचिक, स्वतःच समान, असलीच तर छत्री आणि मुख्य म्हणजे मनाचा तोल सावरत दोनपौलाला जाणारी बस शोधणं, त्यात चढणं, मिळालीच तर सीटवर बसणं आणि खूप सावकाश driving  करणाऱ्या चालकाकडे हतबल पाणे पाहणं हे सुद्धा मोठं दिव्य आहे......(भलेभले हार मानतील ......असलं एखादं पुणेरी वाक्य टाकून भाव खायला आम्ही मोकळे)

गोवा म्हणजे नितांत सुंदर निसर्ग, गोवा म्हणजे निळाशार समुद्रकिनारा, देहावरून अलगद जाणार हवेचा मंद झोत, अवखळ लाटा  हे सगळं सोडून गोव्याचं असलं काहीतरी दळभद्री वर्णन केल्याबद्दल काही रसिक वाचक घोर निराश होतील. पण खरं सांगतो, गोव्याची मजा दोन-चार आठवड्यातच संपते. ब्राम्हण आहे त्यामुळे देशी, विदेशी, परलोकाची वगैरे घेण्याचा प्रश्नच येत नाही आणि त्यामुळे तिथे होणारे शाकाहारी जेवणाचे हाल शब्दांत मांडता येत नाहीत. तर आसा सगळा नितांत सुंदर वगैरे असलेला गोवा भटकून २-३ आठवडे होतात तोच तिथल्या "सुशाकाचा" कंटाळा येऊ लागतो...!

सोबत एखाद पुस्तक (मी या बाबतीत पण खादाड असल्याने मला ३-४) अथवा laptop वर निदान२५-३० सुंदर (खऱ्या  अर्थाने.....हो, हे पण सांगावं लागतं, नाहीतर सुंदर चे हि भयानक अनर्थ घेतले जातात.) चित्रपट असतील तर सोने पे सुहागा. पण मनापासून सांगतो, आपलं संशोधन छान चालंय, आपल्याला हवे ते निष्कर्ष मिळतायत हे लक्षात येऊन जे समाधान मिळतं त्याची तोड कशालाही नाही! जसं ते सुख दुर्मिळ तसं ते सुख असण्याचं नशिबही अत्यंत दुर्मिळ...! असो, संशोधन करताना हे असं होणारच..! आणि होस्टेल लाइफ बद्दल तर काय लिहू..!! समोरच्या ताटातील न तुटणाऱ्या पोळ्या खुशखुशीत मैत्रीच्या नादात कधी संपतात हे मेसवाल्याच्याही लक्षात येत नाही...!

मला ह्यावेळी तिथल्या badminton court  वर  मनसोक्त badminton खेळायचं आहे. पायाची लचक गेल्याने मी पण आता नव्या जोमात खेळायला तयार आहे. पुन्हा एकवार मला स्वतःला शोधायचं आहे, आनंदात नाचणारा, मित्राच्या डोक्यावर टपली मारून सुख दुःखाचा sharing करणारा, स्वतःच्या जगण्याचा अर्थ शोधणारा आणि स्वतःच्या नावाचं research article असावं म्हणून धडपडणारा दामोदर मला एकचित्त होऊन अनुभवायचा आहे..!! मला आता तिथे जाऊन काम करायची सुरसुरी चढली आहे आणि त्याचाच परिणाम म्हणजे हा ब्लॉग...!!

अटलजींच्या "आओ फिरसे दिया जलाये" या कवितेच्या काही ओळी आठवतायत. यु tube  चे आभार म्हणूनच हि लिंक share करू शकतोय...

http://www.youtube.com/watch?v=VO7EXAxUEAI&feature=related

तर आता निरोप घ्यायची वेळ आली....पुन्हा पुढच्यावेळी भेटू....एका नवीन उमेदिसह...!

The Saffron: To make sense of it all..!!

Image via Wikipedia

One of the factors about Indian Politics which worries me a a lot is the use of color, caste & religion for the political gains. Its not just the governing people but so called responsible opposition too can't resists itself to get tainted in the allegations. The regional clashes in Maharashtra & State government's inability to create a tensions free democracy are the most latest versions of it's kind. What adds more to the concern is the large number of  people who patronage such beliefs are unaware what a monster they are nursing.
Couple of days ago when I read about the remarks made by the Honorable Home Minister P. Chidambaram regarding the threat of - what he & his party apparently seems to be deeming - 'The Saffron Terror". I wonder how & since when the Congress started attaching the color labels to the terror aspects.

Let me take on this one by one.

A. Terrorism is a color blind's business-

People who raise the guns, nukes, & other mass destructive weapons are not the ones who are following the great verses or practicing the sacred commandments from the great books. Because no religious philosophies advocate such a business of massacring innocents. I believe anyone will agree to it that every political establishments across the world have accepted it. If India really considers itself to be a great democracy & Secular Republic, such a religionists statements don't suit a responsible cabinet minister on the floor of the Parliament.

If we consider the problem of terrorism faced by India, it is largely coming of Pakistan & now a days patronage d by China. These are not the simple allegations but there have been growing evidences in this regard & there is no denying the fact that even Mr. Obama won't rule out Pakistan's hand in supporting terrorism. I am not crossing the line by attributing any color to the terrorism faced by India. As I've mentioned, terrorism is just the color blind's game..!!

In the domestic troubles, problem of Naxalites is the prominent one & there has been a very slow progress in this regard to curb it & provide the residents of Red Corridor a free & fearless life. In this respect, lot more is expected from the Congress-led UPA Government. If the home ministry can't even get permissions to use helicopters & firing on the Naxalites if caught making violence, we got to admit that P. Chidambaram needs to do lot more than just pointing out new brilliant color-codes.

B. India's Challenges-

Even if you would scratch up a moss in the Indian territory, you would surely find someone advocating his/ her own theory about the problems India is facing today & will also give you solutions to tackle those problems, free of cost..!! (Don't ask me if mosses really flourish in India's famous hot & dusty climate..) So, I don't want to add something to that neither I've got any such intension. But it is largely evident fact that if any threat to the India's security is there, it is largely from Maoists, Naxalites separatists, & radicalists present in the national territories. So, having conveniently forgotten them all Honorable minister sights Saffron terrorism as a major threat. Sad..!

So, the point it has led me to, is there are other issues - much bigger than this - needing careful attention rather than making some cheap political stunts for the sake of vote banks...! Saffron is the color of sacrifice & it is there on our national flag  quite rightly. If at all Home ministry has some evidences of so called Hindus involved in crime, it is duty bound to bring them to justice & punishment. But this doesn't mean that there is a bigger threat of so called Saffron terror. By & large I view at this whole incidence as an event to catch the votes from non saffrons - if you are aware of what I mean. If this move succeeds, the unity of our nation is at stake. We can't afford to let this cheap political stunt succeed..


Related articles by Zemanta

• Furore in Rajya Sabha over 'saffron terrorism' (thehindu.com)
• No one should support Maoists, says Chidambaram (thehindu.com)
• Chidambaram warns against 'saffron terror' (thehindu.com)

National tragedy- CWG 2010

Image via Wikipedia

All I can say seeing the so called preparations of Commonwealth Games 2010 (expected to be held in New Delhi this year) is that, the organisation of the games has turned from an opportunity to showcase national pride & announce India's arrival at the world stage confidently to a shoddy state of affair wherein we are no longer sure how on the earth the games could be held...!! I know that to some people  my words would hurt- & believe me, I ain't writing this stuff being too pleased with myself- but this is the truth.

I still remember the day when new Delhi was announced as the winner city to hold the games of pride in 2003...as a 15 year young adolescent, I felt proud & told myself that I belong to one of the fabulous countries in the world...! Then there was closing ceremony of Commonwealth Games in Melbourne & even there everything looked so promising.

The high point was the Commonwealth youth Games of 2008 which were hosted in Pune..my hometown...I was buoyed by the spectacular show posted by all the athletes & more importantly by the organizing committee. All looked well set for the big event.....

By & large, India's performance in the Olympics has been of mere participatory nature not too long ago. The Beijing Olympics saw Indians actually making their presence felt at the international level. But I don't see that trend continuing for a long period of time unless, the sports culture imbibes in India. But despite of that shabby background, hosting CWG offered a chance to India what Olympics offered to Beijing & China at large......a chance to showcase the world what the nation & it's people are capable of doing, achieving & arriving at the world stage with the bang..! This was an opportunity which doesn't come too often in a generation. India could have -& beyond any doubt- should have grabbed it with both the hands.....

I must be given a Nobel prize of the most optimistic person in the world...shouldn't I? I hope, USA would soon ratify Kyoto protocol, I am very much sure that human race will learn from it's mistakes & I also believe that India, having a once in a generation opportunity, would grab it...!! Too much to ask for, isn't it?

Now look at what's happening out there...first of all there is hardly any news piece about who is going to represent India, how are their preparations going on etc...may be media is reserving those article pieces for crucifying them after their awful performances in the games...


Fine..what about stadias...I am all left to wonder if at all there would be any kind of stadias ready in every respect before the games?? Government has spent 18 times more than the actual budget decided in 2003...! Well what' more shocking is perhaps the lack of dedication among politicians & executers. Everyone is busy in either claiming how all's well or some senior politician is busy with his version of rhetorics...if nothing is left...they quarrel among themselves...sometimes just give a bite to media on preparations to be on track....!! God bless India...!!


What is annoying or rather frustrating is the latest corruption charges on the big guns..!! Gosh, that was not expected at least in the games preparations...! But there it is..! Corruption is like a bullshit..it's all over, no matter in which country you are! But in the games planning too? I am aghast!


Despite so much of funding from the government, all the executers could establish is leaking stadiums, most of them are half built...there is no sign of when they will be completed...& what kind of games would India deliver to the world on the backdrop of corruption charges..!! I am sick of it all & now jokingly I think probably the Indian government is taking a revenge of 200 years of British colonial empire over it ..!!


But rather the situation largely remains pathetic & it has turned into India's shameful tragedy..I recently heard India has dropped it's plans to bid for the Asiad games...clear sign of India's lost confidence..God bless India...!!


Related articles by Zemanta

• India fears Commonwealth Games venues will not be ready (info.faridabadmetro.com)
• Delhi games a political footy: Australia (news.theage.com.au)
• The Commonwealth Games 2010: Where to stay in Delhi (mahindrahomestays.com)
• Will India Be Ready to Host the Commonwealth Games? (time.com)
• You: Delhi 2010 upbeat despite missed deadline (france24.com)

Related articles by Zemanta

• You: Delhi 2010 upbeat despite missed deadline (france24.com)

Threat of solid waste

Image via Wikipedia

How many of us are really bothered about what the hell happen to the waste that we throw out of our houses everyday? For the scope of discussion, let ourselves limit to the problem of solid waste generated in the households, hotels, shopping malls, big industries & so on. We don't really care too much about the problem because it hardly surfaces up & touches our lives. You can find all the stats about waste on the internet & even in some of the links attached below. So, I am not going into much of the details of it as far as the stats are concerned. But I am going to focus on India's solid waste problem. India is indeed a big country & with it's sheer big size, it inherits it's own problems as well. One of the least cared problem is the problem of solid waste management. India's GDP growth rate is one of the best in the entire globe. But with that sky rocketing growth, there comes the problem of incresed consumarism & increased waste being created. Of course, bigger chunk of it comes from the urban, densely populated areas where one can find middle class society & slum areas outnumbering it. I am littlebit doubtful how much solid waste is a problem in the Indian villages because people living in the villages battle for their daily livelihood, high consumerism is an alien word for them. So, we reach to the dirty, filthy & one of the worst livable places in India...the slums..! Who are the people living in those slums? Those are- in sophisticated words- "Low income groups"- who support needs of the population living in posh societies. There are maids, laundry boys, sweepers, hawkers & so on. I think the population in the posh residential complexes & bungalows are able to meet their basic needs because people living in the slums lend their hand.
So, all the wrappers, plastic bottles, cans, unwanted stuff goes to your dustbin, travels through a large conveyor system & finally reaches the dumping site maintained by the local governing body. There is ahrdly any scientific thinking given to the development of such dump yards. There could be a river flowing near it, or there could be a village nearby. All get contaminated- not to mention of the soil getting contaminated! There is no stoppage to the waste coming in there.
 Seeing the waste disposal site, I remember the movie "Wall-E"! You gotta watch the movie to understand our future...700 years in time..(If at all we survive!)
So, the waste which is not biodegradable will remain there for years together polluting our beautiful planet. The problem indeed is high consumerism, but we have to find out the solution to the non biodegradable things coming with high consumerism. Only then we will arrive at doing something good for our planet. I don't see any scope for people's attitude regarding shopping, buying stuff in excess, eating more than needed change in the near future. At best we can offer them the choices which are green, non polluting, & sustainable. How about filling hydrogen in your SUV? Or, how about a chips wrapped in a biodegradable wrappers? What if we get a chance to recycle our domestic waste & make some money out of the generated fertilizer? We would love to opt for those choices, aren't we? So, there is a need to invest in the R & D of such things...may be then we would be able to reduce the problem of huge chunks of solid waste produced to some extent..!! Hope we would be able to do it..!!
God bless planet earth!

Related articles by Zemanta

• 1.5 Million TONS Of Food Dumped Every Year, Just In California (huffingtonpost.com)
• Solid waste presentation 25 05-09 (slideshare.net)
• 'Reduce rubbish' call by minister (bbc.co.uk)
• Answers From a Garbologist, Part 2 (cityroom.blogs.nytimes.com)
• A case for landfill in Imo State (vanguardngr.com)
• Letter from India: Drowning in a Sea of Garbage (nytimes.com)
• Indian government launches solid waste management project in Nainital (newstatesman.com)
• Secret Bhopal waste dump 'wrong' (news.bbc.co.uk)
• India's Slumdog Ragpickers (1800recycling.com)
• The Toxic Truth about Landfills (brighthub.com)